forbidden love เด็กๆห้ามอ่าน 5555+

posted on 01 Dec 2009 15:45 by satikar-bo-poem

เพียงแค่คนสองคนมาอยู่ใกล้กัน

คืนนี้มันช่างยาวนานเหลือเกิน

ข่มตาให้หลับไม่ลง.....และแม้ในฝันก็คงสลัดออกไปไม่ได้

เสียงในหัวมีเพียงแค่เสียงลมหายใจ

และรู้ว่าหัวใจเราเต้นแรง.......................

If you wanna kill me.

Please, Don’t move it.

I know you’re not my guy.

But my eyes contact on you……………..

ที่ที่เรากำลังยืนอยู่

มันเป็นสถานที่ในเมืองต้องห้าม

คนบางคนมีความสุขเมื่อได้นอนฝัน

และแม้ในความจริงนั้น..อาจไม่เคยพอ............................

ตัวฉันวิ่งวนอยู่ในห้วงแห่งความคิด

ที่เวลาได้สถิตอยู่ตรงนี้

อาจจะผิดจังหวะชีวิตที่เคยมี

เมื่อความจริงเราวิ่งหนีไม่พ้นทาง...................

ลมพัดเรื่อยมาแผ่วเบา

ความเหงาเปลี่ยนแปลงเราได้

กลิ่นหอมหวานทำร้ายจิตใจ

สติบอกไปว่าแค่ฟีโรโมน.................

เหมือนลอยอยู่ในช่วงเวลา

บรรยากาศที่แทบไม่กล้าหายใจ

ยิ่งความเงียบเข้าครอบงำเราเท่าไร

เสียงใจยิ่งชัดมากทุกที....................

แสงแดดอบอุ่นสาดลงมาแล้ว

สะท้อนแวววับบนใบหน้า

ความปรารถนาที่แสนเย็นชา

และโลกความจริงเดินมาทักทาย.........................

กำแพงห้องเหมือนพังทลายลง

ความหวังและความฝันคงจบลงตรงนี้

สายตาและรอยยิ้มอย่างที่เคยมี

สถานที่ในความคิดนี้...จงปิดตาย.......................................

I’m float in my mind.

In the place of forbidden love.

Whenever, I’ll to run and gun.

I’m collide  with my real life.

Please, don’t call my    name…………………….  

…………………………………………………………………………………

วันนี้เป็นการเริ่มด้วยเอนทรี่แปลกๆตามสไตส์ของจขบ.พอดีได้ฟังเพลงนี้แล้วความหมายมันดีเลยอยากลองทำอะไรที่แปลกใหม่ดู...............

เริ่มจากคำถามที่ว่า...เราจะสามารถแต่งกลอนแบบหวาบหวามได้รึป่าวนะ? 55555+

ที่จขบ.ไม่ค่อยได้อัพบล็อกช่วงนี้อันเนื่องมาจากหลายสาเหตุ...........555+ถ้าพูดกลัวทุกคนหาว่าเว่อร์นะ

แต่โดยส่วนตัวจขบ.................แต่งแต่กลอนสดเท่านั้นจ้า5555+ไม่เปลี่ยนแปลงและไม่เกลา.........................ต้องมีความคิดเดี๋ยวนั้นถึงจะแต่งแต่มัน

ไม่มีอะไรเป็นแรงจูงใจอะช่วงนี้ทำงานหนักและเหนื่อยนอนดึกทุกวันพอดีมีคนส่งเพลงนี้มาให้ทางเอ็มรู้สึกว่าอย่างเขียนกลอนออกมาเดี๋ยวนี้.......และก็ได้กลอนนี้ออกมาอย่างที่ท่านเห็น55555+

เนื้อหามันจะไม่เหมาะสมมั้ยนะ??....แต่ก็เป็นผลงานที่ชอบนะไม่เคยอยากลบกลอนอะไรเพราะเขียนลงในเอ็กทีนที่เดียวไม่เคยเซฟหรือเขียนลงสมุดซะด้วยซิ....ข้อร้องอย่าลบเอนทรี่นี้ก็แล้วกันนะ55555+

เรามองว่ามันเหมือนเป็นงานศิลปะของเรานะ.............คนเรามันต้องมีความรู้สึกกับเรื่องแบบนี้....เพราะเราไม่ใช้เด็ก

ตัวจขบ.เองแสดงออกทางความรักไม่ค่อยเก่งและคล้ายๆจะเป็นคนเข็งกระด้างผสมหยาบคาย5555+

แต่สิ่งที่ทำได้คือการคิดและสัมผัสเท่านั้น....เราชอบที่จะกอดและจูบลูกสาวก่อนนอน....เพราะมันเป็นการแสดงออกทางความรักนะ...

ในเวลาที่เราห่างไกลกัน...เราจะกอดและหอมพ่อแม่มาจนถึงเดี๋ยวนี้...กับคนรักก็เช่นกันเราไม่ค่อยที่จะพูดหรือคุยกันแต่เราจะมี body languageกันตลอด

ไม่ใช่ว่านึกมาบ้าภาษาอังกฤษอะไรตอนนี้วะ55555+แต่คำที่เราต้องการจะอธิบายมันไม่มีภาษาไทยที่หื่นเท่านี้..ก๊ากๆๆๆๆๆๆ

และกับคำถามของเพื่อนชาวบล็อกของเราท่านนึงที่ถามว่าเขียนกลอนเป็นภาษาอังกฤษได้มั้ย??..............ไม่รู้ซิอังกฤษไม่แข็งแรงไม่รู้จะเขียนอะไรด้วย....แต่ชอบที่จะเขียนนะ......555+

..............มันเหมือนกลอนรึป่าวหละ.....เราก็ไม่รู้เหมือนกัน....ถ้าเหมือนมาตอบด้วยนะ5555+

ปล. สำหรับผู้ที่เข้ามาอ่านและถามกันมาหลายคนแล้ว...จขบ.แต่งเองคะทุกกลอนและบทความสำหรับเอนทรี่นี้ควรใช้วิจารณญาณในการอ่านและเฉพาะผู้ที่มีวิจารณญาณและวัยวุฒิอันสมควร....ถ้าไม่เข้าใจไม่ต้องถามนะคะ...เพราะจขบ.ไม่มีคำตอบคะ5555+.

edit @ 1 Dec 2009 15:53:54 by สะท้อน

edit @ 2 Dec 2009 00:15:12 by สะท้อน

เนื้อเพลง: ราตรีสวัสดิ์ (Goodnight)
ฟักกลิ้ง ฮีโร่
ร่วมร้องโดย ธีร์ ไชยเดช

วันนี้ฉันมีนิทาน อยากเล่าให้เธอฟัง
นิทานเรื่อง ท ทหาร อดทน
เวลาเขายืน เขาแนบปืนกลไว้ข้างกาย
ทั้งที่เขาไม่เคยใจร้ายและไม่เคยคิดฆ่าคน

แต่เป็นอีกคืนที่เขาต้องออกลาดตระเวน
เป็นหน้าที่ของกองพันทหารราบ
ผู้รักตัวเองน้อยกว่าชนในชาติไทย
เพราะรู้ว่าเลือดเนื้อ เขาจะสละไม่ให้เราเป็นทาสใคร

ในขณะนั้น ผู้ก่อการร้ายซุ่มโจมตี
เสียงปืนดังสนั่น ตอนเวลาในเที่ยงคืนกว่า
เสียงระเบิดดังก้องกึกไปทั่วทั้งป่า
พร้อมเสียงกระสุนปืนทะลุตัวจ่า

เขารีบยกปืนกลข้างกายประทับบ่า
ในขณะที่ยิงสวนไปเขาคิดแต่ว่า
ถ้าคืนนี้เป็นคืนสุดท้ายของชีวิต
เขาก็ยินดีที่จะสละทุกอย่างด้วยยศอันน้อยนิด

ขอเพียงคนในชาติได้หลับสบาย
เขาจะยืนหยัดปกป้องแผ่นดินแม้ชีพมลาย
ในราตรีที่ด้ามขวานลุกเป็นไฟ
ประเทศไทยเจ้าเอ๋ย มีคนฝากเพลงนี้มาให้

หลับตาเถอะนะ ขอให้เธอหลับฝันดี
คืนนี้ไม่ต้องห่วง ตรงนี้ฉันจะดูแลด้วยชีวิตของฉัน

ในคืนที่ผมกินเหล้าอยู่นั่งเล่น
ในคืนที่ป้าข้างห้องยังตั้งวงป๊อกเด้ง
คืนที่เด็กมัธยมนั่งท่องตำราเอนท์จุฬาฯ
คืนที่ใครหลายคนลืมชื่อคนเดือนตุลา

คืนที่คุณนอนหลับอยู่บนเตียง
ทั้งหมดคือคืนเดียวกันกับเสียงปืนที่ดังเปรี้ยง
ของทหารต่อต้าน ข.จ.ก.
ผู้ไม่ยอมให้ใครมาเผาโรงเรียน เผาตำรา ส.ป.ช.

และยังไม่มีตอนจบของนิทาน
มีเพียงแต่ตอนรุ่งสางไม่เป็นศพก็พิการ
เพราะในทุกเช้าที่เราตื่นมาเมาขี้ตา
มันคือเช้าแห่งการสูญเสียที่ 5 องศา 37 ลิปดา

เขาตายเพื่อคนในชาติจนหลับสบาย
เขาจะยืนหยัดปกป้องแผ่นดินแม้ชีพมลาย
ในราตรีที่ด้ามขวานลุกเป็นไฟ
ประเทศไทยเจ้าเอ๋ย มีคนฝากเพลงนี้มาให้

หลับตาเถอะนะ ขอให้เธอหลับฝันดี
คืนนี้ไม่ต้องห่วง ตรงนี้ฉันจะดูแลด้วยชีวิตของฉัน
ฝากดาวบนฟ้า ร้องเพลงนี้ให้เธอฟัง
หากฉันไม่ได้กลับ อย่างน้อยให้เธอหลับสบายก็พอแล้ว

ขอขอบพระคุณทาง สยามโซน.คอม (www.siamzone.com)ที่มีเนื้อเพลงดีๆนะคะ

 ...............................................

ตามความคิดเห็นของจขบ.ฟักกิ้งฮี่โร่นี้ทำเพลงดีๆให้เราฟังมาหลายทีแล้วนะ...

แอบติดใจตั้งแต่เพลงนอนแล้วววววบางทีก็คิด..หัวสมองทำด้วยอะไรหนิ..

ความหมายดีมากๆเลยอะ..บางเพลงเหมือนกลอนมากเลยไอ้ตัวจขบ.

ก็เป็นพวกบ้าเพลงความหมายดีๆด้วยซิ....มันจริงมั้ยนะที่จะมีใครซักคนกำลัง

ยืนอยู่บนความยากลำบากเพียงเพื่อให้เราได้นอนหลับฝันดีแบบนี้บางทีเราอาจมองข้ามและลืมนึกถึงเพราะนึกถึงแต่ตัวเอง...ทำเรื่องไร้สาระแต่จริงๆแล้ว

เรากลับคิดว่ามันเป็นหน้าที่ของใครของมันทหารก็มีหน้าที่ของทหารแต่อะไร?ทำไม?เพื่ออะไร?..แล้วเราหละเราไม่มีหน้าที่ของคนไทยเหรอ???...

ที่จะทำให้ประเทศไทยสงบสุขทุกๆวันที่จขบ.ไม่ค่อยอัพเพราะหนีไปแปลTranslation ในบอร์ดอยุ.....ในเมื่อสื่อไม่ทำหน้าที่ของสื่อปิดหูปิดตา

ประชาชนคนไทยไม่สำนึกในความเป็นไทย...ลูกไม่ทำหน้าที่ลุกที่ดีของพ่อแม่...สามีไม่ซื่อสัตย์กับภรรยา....ครูอาจารย์ไม่ให้สิ่งที่ดีกับลูกศิษย์

ศาสนาไม่เป็นศูนย์ร่วมจิตใจเหมือนแต่ก่อน...แล้วเราจะเหลืออะไร???

อยากน้อยก็เหลือหน้าที่ของเราความภาคภูมิใจของเราไว้บ้างเถอะ...

ทำมันให้ดีที่สุด..เพื่อพื้นดินที่เรายืนอยู่..

เพื่อสิ่งที่เรายังเคารพและกราบไหว้เพื่อในหลวงที่ทำงานหนักเพื่อเรามาทั้งชีวิต...

คนๆเดียวจะมาเปลี่ยนความภาคภูมิใจในความเป็นไทยของเรา

ได้อย่างนั้นหรือ???

ประเทศไทยเจ้าเอ๋ย..มีคนฝากเพลงนี้มาให้...


 

edit @ 25 Nov 2009 16:32:19 by สะท้อน

edit @ 25 Nov 2009 16:39:39 by สะท้อน

อัพบล๊อกแบบกวนอารมณ์ดี

posted on 15 Nov 2009 18:08 by satikar-bo-poem

 

 

555+อันนี้ทำเองทำเล่นๆ..แซวเล็กน้อยถึงปานกลาง

กับอีกรูปที่เราวาดรูปแฟนไว้นานแล้วเอามาอัพซะหน่อยอยากบอกว่า....รักทุกคนนนนนนนนน+++

 

เข็มนาฬิกาหมุนขวาอย่างที่เคย

ฉันและเธออาจเฉยเมยกับเรื่องแบบนี้

เพราะหันมองก็ยังเห็นกันเหมือนทุกที

และบางทีเราก็ไม่ใส่ใจกับเวลา......

เราอาจจะพูดคุยกันได้ยาก

หรืออาจลำบากบางเหตุผล

ราอยากเปลี่ยนเป็นใครอีกคน

เราไม่อยากเป็นคนคนเดียวกัน...............

บางทีอยากอยู่กับอดีต

บางทีอยากวิ่งหนีไปข้างหน้า

บางทีไม่อยากถูกจับตา

บางทีเราก็เหงาสุดหัวใจ...................

มองเห็นใครอีกคนที่เราหวัง

มองเห็นตัวเรานั้นที่สับสน

มองเห็นคนที่ทำให้อดทน

มองเห็นคนที่อยู่ข้างๆกัน......

ท้องฟ้าเปลี่ยนสีไปอีกครั้ง

ความหวังยังมีอย่างแรงกล้า

บางสิ่งไม่อยากพูดออกมา

ปรารถนาจะไขว่คว้ากันและกัน.....

เรายังรักกันเหมือนเดิมพูดได้ไหม?

เรายังมีความผูกพันดึงเราไว้

เรายังมีคนที่เราต้องห่วงใย

เรายังมีกำลังใจคอยให้กัน....

มองดูแหวนวงเดิมทีแสนคับ

มองดูความอึดอัดในปัญหา

มองเห็นความสุขและน้ำตา

มองดูภาพบนฝาที่คู่กัน........

หัวใจอาจจะเต้นอย่างเหนื่อยอ่อน

โอกาสอาจสะท้อนภาพปัญหา

เจ็บปวดจากคนที่เย็นชา

ร้องหาศรัทธาในตัวเอง......

เราจะเริ่มต้นจากศูนย์อีกครั้ง

เราจะยังเป็นคนเดิมเราต่างรู้

เราจะยังไม่เปลี่ยนแปลงบางสิ่งอยู่

เราจะรู้อนาคตได้อย่างไร?...........

ความห่างจะก่อให้เกิดสิ่งใดบ้าง

ความต่างจะก่อให้เกิดเหตุผล

ความเหงาจะบีบเราให้อดทน

ความสับสนจะเปลี่ยนเราจนเข้าใจ.....

จงเข้าใจในโอกาสที่มีอยู่

จงรับรู้ว่าความรักมีค่ามากแค่ไหน

จงรักษาความหวังในมือที่กำไว้

จงเสียดายน้ำตาที่เคยริน.........

บอกไม่ได้ว่ายังรักกันเหมือนเดิม

บอกไม่ได้ว่าจะรออยู่ตรงนี้

บอกไม่ได้ว่ารักเราช่างแสนดี

บอกไม่ได้ว่าพรุ่งนี้จะเป็นไง........

ยังคงให้ทุกสิ่งด้วยหัวใจ

ยังคงไม่มีใครแทนที่ได้

ยังคงบอกตัวเองให้เปิดใจ

ยังจำอ้อมกอดนี้ได้ไม่เคยลืม...........

 

 วันนี้เป็นวันครบรอบ 4 ปีของความรักของ จขบ. เซ็งๆทั้งวันที่ตอนนี้แยกกันอยู่กับแฟนเพราะต้องไปทำงานที่อื่นและตกลงว่าจะลองแยกกันอยู่....ความรักมันซับซ้อนมากทุกท่านในขณะที่ตัว จขบ.กำลังพิมพ์กลอนนี้จนเสร็จกำลังน้ำตาซึมๆนึกอยู่ว่าทำไมแฟนไม่โทรมาเงียบหายไปเลย....................

เหมือนเรื่องตลกเมสเสจในมือถือดังขึ้นข้อความเขียนว่า( กี่ปีแล้วนะอ้วน?อย่าแอบน้อยใจ)......ทำให้เราหัวเราะขึ้นมาได้นิดหน่อยรู้สึกเบื่อเลยเดินไปเข้าห้องน้ำพอออกมาตกใจมาก  ...  แฟนอยู่หน้าคอมกำลังอ่านกลอนที่เราแต่งอยู่

จขบ:   แกมาได้ไงเนี้ยตั้งไกล?

แฟน:  ไปหาลูกมาเลยแวะมาดูร้าน

จขบ:   อืม....ลูกเป็นไงบ้าง?

แฟน:  ก็ดีกินข้าวแล้ว

จขบ:   เหรอ..อืม

แฟน:   อะ.....นี้

จขบ:   อะไร?

แฟน:   ขนมโอชินไง?

จขบ:   เออ...รู้แล้วซื้อมาฝากเหรอ?

แฟน:  ก็เออดิ...แบ่งด้วยนะอยากลองกิน

ไม่มีบทสนทนาต่อแต่ขนมนี้เป็นขนมที่เราชอบมันเป็นขนมที่ต้องรอเป็นชั่วโมงกว่าจะได้กินแล้วก็ไม่ค่อยขาย....ตลอด4ปีแฟนไม่เคยซื้อขนมนี้ให้เรากิน..เวลาที่อยากกินจะฝากเพื่อนซื้อและแฟนก็ไม่เคยกิน......ความรู้สึกที่แปลกประหลาดเกิดขึ้นมันอร่อยมาก...และมันดูมีความหมาย รู้สึกอบอุ่น...เท่านี้หละมั้งถ้าเราจะมองว่ามันเป็นความสุขได้

edit @ 11 Nov 2009 19:46:32 by สะท้อน

      โลกร้อน การเมืองร้อน อยู่ยาก

พ่อหาย ไปกับจรวดกระดาษนายกแก้

เพื่อนบ้านเราเขารักคนที่ไม่ใช่คนไทยแท้

คนแก่อยากให้แหวนช่างหัวใคร?.........    

       น้ำมันแพงจนจะหนีไปขี่พรม

ศรัทธาคนมันเปลี่ยนเป็นสีได้

ผ้าเหลืองปลิวลงข่าวใครสนใจ

หรือเมืองไทยหมดทางแก้แล้วจริงๆ……….     

    เหล้าบุหรี่ราคาขึ้นคนไทยบ่น

คลิบส่งออกออสเตรเลีย....เราไม่แคร์

หรือว่าเราก็ไม่ใช่คนไทยแท้

แค่เศษดินเศษหินภูเขาไฟ.........     

    อะไรคือมาตราวัดความเป็นไทย

น้ำปลาหรือน้ำใจไทยกันแน่

เสียงโฟนอินเกาะประเทศเหมือนตุ๊กแก

บ่นจนแก่ฝังร่างลงบนเอ็กทีน......... 

อันเนื่องมาจากการติดเชื้อซอมบี้ของaboxerเราจึงต้องมาแพร่เชื้อซอมบี้ด้านการเมืองให้ท่านผู้เยื่ยมชมบล๊อกเราเอาไปอัพบล๊อกท่านต่อ...เอาความคิดเห็นของท่านไปใส่ในสิ่งที่ท่านชื่นชอบ และเราขอบอกว่าถ้าท่านอ่านมันท่านโดนเรากัดแล้วคะ 5555+

ปล.คลิปที่ออกไปออสเตรเลียเรื่องเจ็ตสกีทุกท่านคงจำกันได้..เป็นเรื่องที่รู้แล้วเซ็งมั้ยคะ?

ปล.2 อะไรที่เป็นไทยคะ น้ำปลาใช่มั้ยคะของไทย  ขนาดคนอร์ยังของเยอรมันเลยเนอะ

ปล.3  ปราสาทหินไม่ใช่แค่เศษดินเศษหินจากภูเขาไฟนะคะ มันคือโบราณสถานที่แสดงถึงความรุ่งเรื่องของศาสนาแหละแรงงานของทาสคะ

ปล.4  พี่ทักษ์อย่าแอบฮาเค้านะนานๆที่เค้าจามีความคิดเห็นด้านนี้บ้างอาจจะตลกไปหน่อยแต่ก็ถือซะว่าสร้างความบันเทิง 5555+   

edit @ 9 Nov 2009 13:04:18 by สะท้อน

edit @ 9 Nov 2009 13:07:49 by สะท้อน

happy birth day Ryo Nishikidoเด็กในสังกัด

posted on 04 Nov 2009 19:28 by satikar-bo-poem

ที่จริงต้องวันที่ 3 พฤศจิกายนนะพอดีวันนี้เสริซดูไม่มีใครแฮบให้เด็กเราเลยเด็กj-jr.ไปไหนกันน้อ

ว่าจะไปร่วมเม้นด้วยซะหน่อยขี้เกียจอัพบล๊อกเดี๋ยวเพื่อนแซวว่าแอบกรี๊ด........จริงๆไม่ได้แอบเปิดเผยมาก

สามียังร่วมรับรู้เพราะตลอดทั้งเดือนเกิดของเรียวปีนี้เราจะนอนดูซีรีย์ของเรียวให้หนำใจ....ตาใกล้บอดแล้ว

ประเดิมวันที่1 ด้วยโอเทนรอสจนจบแล้วพี่น้องคร้าบบบ...เรียวเรื่องล่าสุดซีรี่ย์ประจำฤดูร้อนปีนี้จับมาเป็นพี่น้องคู่กับทักกี้ทำร้ายใจป้ามากกกกก....หล่อเลวโหดเป็นไสตล์ที่เราแอบจิ้น5555+

วันที่2ไม่ต้องถามให้มากความแอดเทนชั่นพีสซิจ๊ะน่ารักแบบใสๆใส่ชุดแบบเจ้าหมีแพนด้าหน้าตาจริงจังมีปมนิดๆ...ป้าจะบ้าตาย(ขอร้องแฟนคลับjr.อย่าทำคอมป้าเจ๊งเด้อออออ)

วันที่3วันเกิดหนูเรียวของเจ๊ก็ต้องผลงานสร้างชื่อบันทึกน้ำตา 1 ลิตร...คุณอาโซแบบเบื่อโลกมีปมปากไม่ตรงกับใจปากร้ายใจดีอะไรเงี้ย...เห็นหน้าสามีตัวเองแล้วจะเป็นลม ชิชิชิชิ

วันนี้วันที่4เวลานี้เพิ่งดูจบเลยอัพบล๊อกให้หนูเรียวซะหน่อยนะเมื่อกี้ป้าดู ลาสแฟรนด์รอบที่10 โอ้ยจะเป็นลมโหดได้อีกดูกี่ทีก็อยากโดนโซสุเกะตบเน้ออออ....ตายยังหล่อขาเป๋ยังไปตีเค้าได้อีกนะอีหนูของเจ๊เค้าสูงยังกะเสาธงหนูเรียวของป้า170ยังจะไม่รอดกล้าไปตีเค้าอีกนะ.....สมกับรางวัล2008จริงๆ

สุดท้ายนี้ขอให้หนูเรียวแข็งแรงแสดงหนังดีๆ มีความสุข และส่งโบลคิสมาถึงป้ามั่งเด้ออออออออ

ปล. ถึงชาวแก๊งค์msnเรามีปัญหาเนื่องจากการโหลดสิ่งแปลกปลอมที่พี่ทักษ์ส่งมาให้เราจะกลับไปเป็นเพื่อนเม้าส์กะพวกท่านจนถึงเช้าในอีกไม่ช้า.....รอเด้อ skypeก็ไม่มีปัญญาใจไม่กล้าหน้าไม่สวย..555+

edit @ 5 Nov 2009 12:18:32 by สะท้อน

 

สายน้ำขับเคลื่อนเลื่อนไหล

ความหวังคนไทยเคลื่อนคล้อย

แสงจันทร์สุกใสดั่งเม็ดพลอย

สายลมล่องลอยหนาวเยือน..........

แสงเทียนสาดส่องความศรัทธา

สายลมพัดพาความเศร้าหมอง

สายน้ำนำพาที่หวังปอง

แสงเดือนสาดส่องดุจอัมพัน.......

ชาวไทยจงยิ้มอย่างเป็นสุข

พ่อหลวงจงสิ้นพ้นโรคหมอง

สามัคคีรักใคร่กันปรองดอง

คนดีปิดทองจนทั่วองค์........

ครอบครัวพร้อมหน้าอบอุ่น

เกื้อหนุนเงินทองหลั่งไหล

ลูกหลานแข็งแรงสมวัย

เชิญไทยมาร่วมอาบแสงจันทร์.....

 

ขอบคุณทุกคนที่เป็นกำลังใจให้กันเสมอคะและเราก็เป็นกำลังใจให้คุณเช่นกัน....ถึงแม้ตอนนี้พี่กิวจะจากไปแล้วแต่เค้าก็รับรู้ได้คะว่ามีคนที่ไม่เคยรู้จักเค้าแต่ยังส่งความปรารถนาดีมาให้.....ไปลอยกระทงกันคะให้น้ำพาความทุกข์ของเราไป.....ขอให้ชาวเอ็กทีนทุกคนจงมีแต่ความสุขคะ......>____<

น้ำตาของแม่ปลายฤดูฝน

posted on 25 Oct 2009 22:42 by satikar-bo-poem

เด็กเอ๋ยเด็กเจ้ายังเล็กนัก

แม่เจ้าฟูมฟักเฝ้าถนอม

แม่เจ้ากล่อมแม้ยามหลับตานอน

แม่ผายผอมเมื่อเจ้าไม่ฟื้นตื่นลืมตา........

สายธารานำพาเจ้าไปจาก

น้ำตาพรากจึงยื้อเจ้ากลับมาหา

แต่วันนี้เจ้ายังไม่ฟื้นนิทรา

รีบกลับมาหาอกแม่แต่เร็ววัน........

เจ้าเป็นความหวังของพ่อแม่

แม้เพียงแค่ลมหายใจแม่ยังหวัง

เหมือนสายน้ำธาโถมใจแม่จนพัง

ความหวังแม่ดับวูบลงดั่งแสงเทียน.........

7ขวบปีที่ดูโลกยังน้อยนัก

อย่าเพิ่งพักเลยลูกยากลับมาก่อน

ตลอดเวลาที่เจ้าเฝ้าแต่นอน

กลับมาเถิดขวัญเจ้าแม่เฝ้าคอย..........

หากเพียงแค่ลมหายใจเจ้ายังอยู่

วันข้างหน้าแม้เจ้าอยู่แต่บนหมอน

อาจไม่เหมือนที่เจ้าเป็นเช่นคนก่อน

แม่จะนอนกล่อมเจ้าให้หลับฝันดี.................

ตลอดเวลาแม่ได้ยินเสียงหัวเราะเจ้าข้างหู

น้ำตาเจ้าไหลรู้ว่าแม่เรียกอยู่ข้างหมอน

นึกถึงรอยยิ้มเจ้าก่อนเข้านอน

นึกถึงตอนที่เจ้าขี้น้อยใจ........

ไปอยู่ไหนหนอแก้วตาของพ่อแม่

วันนี้แค่เจ้าขยับขายังสดใส

อย่าลองใจแม่อีกเลยเถิดขวัญใจ

กลับมาสู่อ้อมใจเถอะ...พี่กิว

 

แด่พี่กิวที่น้าโบว์รักและหวังว่าพี่กิวจะฟื้นแต่เร็ววันเพราะพี่กิวเป็นเด็กน่ารักและทุกคนก็หวังให้พี่กิวกลับมาหาแม่นุ้ย2วันแล้วที่พี่กิวจมน้ำแล้วไม่ฟื้น ถ้าปฎิหารย์มีจริงน้าโบว์ก็ขอให้มันเกิดกับแม่นุ้ยพี่สาวที่แสนดีและพี่กิวหลานที่น้าโบว์รักและเอ็นดูที่สุด พี่กิวเป็นเด็กดีไม่เคยโกรธใครหรือเถียงพ่อแม่ช่วยงานบ้านเลี้ยงน้องจนเกินกว่าเด็ก7ขวบทั่วไป กลับมานะลูกน้าโบว์จะพาหนูไปเที่ยวเท่าที่ต้องการเลย..รักพี่กิว

 

ขอโทษด้วยที่ไม่ได้อัพบล๊อกและเข้าเยี่ยมชมใครเพราะหลานชายจมน้ำยังไม่ฟื้นเลยคะฝากกลอนให้อ่านและฝากบอกทุกคนให้ดูแลคนใกล้ชิดให้ดีถึงแม้เราจะห้ามเค้าบางทีเค้าก็อาจจะไม่เชื่อฟังเราและก็คงไม่มีอะไรดีเท่าเราดูแลให้ความรักเค้าอย่างใกล้ชิด...คนที่ใกล้ชิดเราที่สุดในวันนี้เมื่อเค้าไกลห่างไปก็เหมือนไม่มีความหมายในวันต่อไปที่จะทำดีเพื่อเค้าอีกแล้ว...ใช้เวลาให้คุ้มค่าเรามีเวลาเสมอเพราะเราได้มันมาโดยไม่ต้องใช้แรงอะไรเมื่อเราอ้างถึงเวลามันจะตอบกลับมาด้วยความว่างเปล่าหรือเวลาที่เสียไปเท่านั้น..ตัวเลขบนหน้าปัดนาฬิกาอาจไม่มีค่าเท่าตัวเลขบนหน้าจอและเส้นกราฟเพียงเส้นเดียวคะ....ช่วยส่งกำลังใจให้พี่กิวด้วยคะถ้าพี่กิวฟื้นเค้าจะได้อ่านคอมเม้นของทุกคนแน่คะเราสัญญา

Korat zoo..

posted on 06 Oct 2009 11:59 by satikar-bo-poem

วันที่อากาศดีๆเราก็พากันออกไปทำกิจกรรมนอกบ้านพาเด็กและคนแก่ไปเที่ยวบ้างก็ดีนะที่เห็นอยู่ในภาพคือรูปตาหลานที่รักกันมาก..จนไม่สนความลำบากของคนอื่น

เราออกเดินทางด้วยหัวข้อที่ว่า ตาดูช้าง (เสียงพูดของเด็ก2ขวบ)

ตา... อยากดูช้างเหรอลูก?งั้นเดี๋ยวตาพาไปสวนสัตว์

สะท้อน.....พ่อหนูขี้เกียจออกไปไหนหนูอยากดูซีรี่ย์อะ

สามี...พาพ่อกะลูกไปเที่ยวดิ(ทั้งที่ตัวเองเล่นคาบาวอย่างเอาตายทวายหัว)

ลูกสาวหนึ่ง....แม่ช้างๆๆๆดูช้างๆๆๆๆ

สะท้อน...เออไปก็ได้ไปอาบน้ำเตรียมตัวกัน

ลูกสาวหนึ่ง..แก้ผ้าเดินรอบบ้านพร้อมตะโกนดูช้างๆๆๆๆๆๆๆ

ตา...อาบน้ำไวเหมือนโกหก

และแล้วการเดินทางก้เริ่มขึ้นเราตัดสินใจเดินทางด้วยรถเมล์สายท่องเที่ยวที่เดียวถึงสวนสัตว์ค่ารถคนละ20บาทตลอดทางที่เห็นทัศนียภาพเป็นที่เบิกบานสำราญใจของตาหลานคู่นี้เป็นอย่างยิ่ง

ตา...หนึ่งดูรถแม็คโคร รถใหญ่ลูก

ลูกสาวหนึ่ง...ตารถๆๆรถใหญ่ๆๆ

ตา...หนึ่งดูนั้นวัดเห็นมั้ยสาธุพระรึยัง?

ลูกสาวหนึ่ง...พระๆๆสาธุๆๆๆ

ทิ้งไว้เพียงแต่แม่ที่เฝ้ามองในฐานะคนกลางพร้อมคิดในใจกรุมาทำไมวะแต่ขัดใจใครไม่ได้คนหนึ่งก็ลูกคนหนึ่งก็พ่อก้มหน้างิดๆพร้อมความเซ็งทั้งสพายกล้อง ขวดนม ผ้าขนหนู ยาของพ่อ ขนมกรุบกรอบ นมเปรี้ยว โออิชิฯลฯ รถจอดที่หน้าสวนสัตว์ตาหลานจูงมือกันวิ่งไปชี้รูปปั้นช้างก่อนเป็นอันดับแรก ดั่งที่เห็นในรูปภาพทิ้งไว้แต่แม่ที่ยืนงงอยู่หน้าประตู

พนักงาน...ค่าเข้าชมคนละ70คะเด็กฟรีคะ..แล้วเงิน140ก็ปลิวตามค่ารถ40บาท

เดินตามเสียงตามหลานที่ยิ้มร่าไม่สนใจเรื่องเงินทองแต่อย่างใด

ตา...ไปขี่จักรยานกันเถอะ..ว่าแล้วก็จูงหลานไปขี่จักรยานซ้อนกันไป2คน

พนักงาน...เออเอาจักรยาน2คันใช่ไหมคะ?

สะท้อน..คะเท่าไหร่คะ

พนักงาน....คันละ30คะ

มาถึงตอนนี้ค่อนข้างจะแน่ใจแล้วว่าเขาให้เรามาเพื่ออะไรปั่นจักรยานตามไปอย่างเงียบๆ

ตา...หนึ่งไปดูเพนกวินกันเถอะ

พนักงาน.....ค่าเข้าชม20บาทคะ

โออนิจจาสวนสัตว์มันเป็นสถานที่ให้เด็กเที่ยวชมจริงเหรอในเมื่อทุกย่างก้าวที่ขยับตัวล้วนเสียแต่เงินดูแพนกวินก็เหนื่อเริ่มร้อนขึ้นมาแล้วซิ

หนึ่ง....ตากินติมๆๆๆ

ตา....เอาไอติมกับแป๊ปซี่ครับ

พนักงาน......คุณแม่35บาทคะ

เออ...คะเข้าใจตั้งแต่เดินเข้าประตูแล้วคะพร้อมกลับยังคิดอยู่ในใจทำไมกรูไม่ดูซีรี่ย์อยู่บ้านวะแต่เพราะอะไรนะพอเห็นรอยยิ้มเห็นหน้าตาชื่นใจเสียงหัวเราะและน่าตาตื่นเต้นดีใจแล้วมันก็คุ้มค่าจริงๆหละนะ

ตา....ได้มาปั่นจักรยานออกกำลังกายแล้วสบายตัวจัง

ตา.....ไฮยีน่าตัวใหญ่กว่าในโทรทัศน์อีกเนอะ

ตา.....อาหารในสวนสัตว์อร่อยดีเนอะ..หลังจากกินข้าวเย็น

และแล้วก็พากลับบ้านทั้งสองคนตาหลานนอนหลับสนิทสบายใจคืนนั้นคงฝันดีทั้งคู่

สะท้อน...พี่เดี่ยวขอตังค์หน่อยดิ?

พี่เดี่ยวสามี....ใช้เงินฟุ้มเฟื่อยจัง..

สะท้อน....เออ..เข้าใจหละไม่ขอแหละแล้วที่โบว์จ่ายไปวันนี้หละ?

สามี...เท่าไหร่หละ?

สะท้อน...ทั้งหมด600บาทถ้วน

สามี...อยู่บ้านก็ต้องเสียเงินด้วยเหรอ?

สะท้อน...ใช่แล้ว จ่ายคนเดียวด้วย 5555+

สรุปที่บ่นๆมาทั้งหมดยกเลิกแล้วนะจ๊ะเพราะจบด้วยความสุขของคนสามคนที่ไปเที่ยวสวนสัตว์และสมน้ำหน้าคนบ้าเกมส์ที่ไม่สนใจครอบครัวมาณ.โอกาสนี้ด้วยนะจ๊ะ

 

กฤษณาพาความหนาว

posted on 30 Sep 2009 22:04 by satikar-bo-poem

พายุพัดผ่านมา

กฤษณาหอมชื่นใจ

หยาดฝนรวยรินให้

เหล่าต้นไม้ได้เบิกบาน.....

เมฆหมอกครึ้มสวยสด

ฝนรินรดพบมวลภมร

น้องเจ้าจงเข้านอน

โอบกอดหมอนนอนฝันดี.....

กฤษณาพาความหนาว

บ่งบอกเจ้าผ่านอีกปี

และในวันพรุ่งนี้

เป็นวันที่เป็นมงคล....

พรุ่งนี้เช้าจงเปิดตา

พี่จะนำความรักมากับฝน

ความห่วงใยหอมระคน

ความทุกข์พ้นพายุนำ.....

กฤษณาพาความหนาว

ฝากบอกเจ้าจงอดทน

ผ่านฝนหนาวจนเป็นคน

จงตั้งต้นมุ่งทำดี....

สิ่งที่หวังจงพบพาน

หากสิ่งนั้นเป็นสิ่งดี

ใจคนที่เป็นพี่

มีแต่คำว่าเมตตา....

พรุ่งนี้เช้าตุลาแล้ว

เมฆหมอกแคล้วแสงแดดมี

ผ่านฝนหนาว22ปี

จนบ่งชี้เป็นตัวตน...

ทันสมัยและวัตถุนิยม

หมดค่าพ้นเมื่อแก่ตัว

กตัญญูต่อครอบครัว

ความดีทั่วไปเจือใจ...

4ปีมุ่งเรียนมา

ยากหนักหนาเหมือนผ่าฝน

หางานให้เหมาะกับตน

แตะฝุ่นจนรับปริญญา....

อยากบอกเจ้ายังน้อยนัก

เมื่อลบหักโลกหมองมัว

หันหลังมองเห็นครอบครัว

ที่รักเจ้าจนวันตาย......

 .......................................................................

1 ตุลาคมนี้ขอให้บีมีความสุขมากๆ พายุฝนจงนำความทุกข์ไป ให้บีได้มีอนาคตที่สดใสเหมือนแสงแดดใหม่ในตอนเช้า ไม่มีคำอวยพรใดจะได้ผลถ้าเราไม่เป็นคนดี  ถ้าไม่มีฝนต้นไม้ในป่าก็ไม่เติบโต  บีอยู่ในป่าที่มีแต่คนแข่งขัน และครอบครัวของบีก็จะเป็นฝนคอยเติมกำลังใจให้บีเติบโตต่อไป ชีวิตเป็นของเรา  ในเมื่อเราเลือกเส้นทางที่รู้ว่ายากที่จะเดิน  แต่พี่ก็ยังจำวันนั้นที่บียืนยันว่าจะเป็นอย่างที่บีตั้งใจ....บีเป็นผู้หญิงที่เข้มแข็งที่สุด..และอ้วนที่สุดด้วย555555+

                                            จากพี่ที่รักบีที่สุดและอ้วนกว่า

...............................................................................

ปล.สำหรับทุกคนที่เกิดเดือนตุลาคมนี้และคนที่กำลังเรียนกำลังทำงานกำลังตกงานโดยเฉพาะวิศกรหญิงสู้ๆคะจขบ.เป็นกำลังใจให้ทุกคนคะ....หลับฝันดีนะคะ