Fobiddent love

posted on 24 Mar 2011 09:22 by satikar-bo-poem

เพียงแค่คนสองคนมาอยู่ใกล้กัน

คืนนี้มันช่างยาวนานเหลือเกิน

ข่มตาให้หลับไม่ลง.....และแม้ในฝันก็คงสลัดออกไปไม่ได้

เสียงในหัวมีเพียงแค่เสียงลมหายใจ

และรู้ว่าหัวใจเราเต้นแรง.......................

If you wanna kill me.

Please, Don’t move it.

I know you’re not my guy.

But my eyes contact on you……………..

ที่ที่เรากำลังยืนอยู่

มันเป็นสถานที่ในเมืองต้องห้าม

คนบางคนมีความสุขเมื่อได้นอนฝัน

และแม้ในความจริงนั้น..อาจไม่เคยพอ ............................

ตัวฉันวิ่งวนอยู่ในห้วงแห่งความคิด

ที่เวลาได้สถิตอยู่ตรงนี้

อาจจะผิดจังหวะชีวิตที่เคยมี

เมื่อความจริงเราวิ่งหนีไม่พ้นทาง...................

ลมพัดเรื่อยมาแผ่วเบา

ความเหงาเปลี่ยนแปลงเราได้

กลิ่นหอมหวานทำร้ายจิตใจ

สติบอกไปว่าแค่ฟีโรโมน.................

เหมือนลอยอยู่ในช่วงเวลา

บรรยากาศที่แทบไม่กล้าหายใจ

ยิ่งความเงียบเข้าครอบงำเราเท่าไร

เสียงใจยิ่งชัดมากทุกที....................

แสงแดดอบอุ่นสาดลงมาแล้ว

สะท้อนแวววับบนใบหน้า

ความปรารถนาที่แสนเย็นชา

และโลกความจริงเดินมาทักทาย.........................

กำแพงห้องเหมือนพังทลายลง

ความหวังและความฝันคงจบลงตรงนี้

สายตาและรอยยิ้มอย่างที่เคยมี

สถานที่ในความคิดนี้...จงปิดตาย .......................................

I’m float in my mind.

In the place of forbidden love.

Whenever, I’ll to run and gun.

I’m collide with my real life.

Please, don’t call my    name……………………. 

Comment

Comment:

Tweet